Az önce bir şey fark ettim. Herkesin özelliklerini gerek övdüm gerek yerdim. Ya kendim? Kendim hakkında hiçbir şey anlatmadım. Ben çok inatçı birisiyim, sinirlenince söylemek istemediğim şeyleri söyleyebiliyorum ve bu özelliğimi hiç sevmiyorum. Çünkü özür de dileyemiyorum ve bu beni üzüyor. Ben gereksiz bir şekilde her şeye karışıyorum. Eğer bir yerde birisine haksız yere bağırılıyorsa, kızılıyorsa vb. hemen müdahale ediyorum. Bu özelliğimi okula başladığımda kazandım ve ilk kez başım belaya 2.sınıfta girdi, çok net hatırlıyorum o anı. 6.sınıftan birkaç çocuk aslında çok da sevmediğim ama bizim sınıftan olan bir kızın kafasına basketbol topu atmıştı. Ben bunu duyunca hemen aşağıya inmiştim. "N'apıyorsunuz siz?" falan dediğimi hatırlıyorum. Ya senin daha yaşın kaç başın kaç. Neyse onlar da ters bir cevap vermişti. Sonra ben onlara daha ters bir cevapla karşılık verince ilk kafamı yemiş oldum. Çok net hatırlıyorum önce pembe kareli gözlüklerimi yere atıp sonra kafa atmıştı bana. Tabii yiğitliğe bok sürdürmek yok. Hiç ağlamadım, canım yandı ama etrafımda o kadar insan vardı. Rüzgar diye bir çocuk vardı o vermiş gözlüklerimi. "Neyse en azından kırılmamışlar."deyip gülümsediği anı hatırlıyorum. Her neyse konumuza dönelim. Dediğim gibi bu huyumu sevmiyorum yani sana ne insanlar ne yapıyorlarsa yapsınlar. Her şeyde bir adalet arama huyumu sevmiyorum. Evet bu bazen güzel olabilir ama okulda hiç de öyle değil. Ama benim yapım bu. Kurtla kuzu masalını bilirsiniz (adı bu değildir büyük ihtimalle ama anlatınca hatırlayacaksınız eminim). Bana çocukken uyuyayım diye anneannem bu masalı anlatırmış. Ben de " Ee ama kurda da yazık değil mi? Evet çocuklarını yemiş ama kurdun karnına taş dikmek yerine konuşsalarmış keşke kurt anlardı belki yaptığı hatayı. Kurdun derede boğulmasına sebep oldular." diyip üzülüyormuşum. Eh bu çok adalet denilir mi bilemem ama yine de bence bir 'çocuk' masalında dereye düşüp ölmesi hiç hoş değil. Konuşup anlaşıp arkadaş olabilirlerdi belki. En azından daha uygun bir son olurdu bu.
Hep sevmediklerimden bahsettim. Biraz da sevdiklerimden bahsedeyim. Öncelikle hayvanseverim, özellikle de köpeklere bayılırım. İyi bir insanım. Hmm bunu biraz açmam lazım sanırım. Yardıma ihtiyacı olan birisini asla geri çevirmem, çeviremem. Birisinin dış görünüşü hakkında tek başıma olsam dahi yorum yapmam. Çünkü o onun bedeni, ne beni ne de bir başkasını ilgilendirmez. Asla ve asla bir erkeğe kendimi beğendireceğim diye bir kadını yermem, aşağılamam, hakaret etmem. Edilmesine de izin vermem. Hırslıyım, bazen bu sevmediğim bir özelliğim olabiliyor ama genelde seviyorum. Beni hayatta hep bir adım önce taşıyor. Sevmediğim tarafıysa sırf hırsımdan ve inadımdan hiç yapmayacağım şeyleri yapıyorum. Yani kısaca bana yapma de ve izle diyenlerdenim.
Şimdilik aklıma gelenler bunlar, arkadaşlar yazısında olduğu gibi bu yazıda da aklıma geldikçe eklemeye çalışacağım. Tekrar yazıncaya dek görüşmek üzere 💋💋
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder